Aterpea Goizale

Sierra Salvadako iparraldeko ertzetik ibiltzeak kontraste handiko erliebea zeharkatzea dakar, non pareta bertikalak bat-batean erortzen diren Aiarako haranerantz. Trantsizio-ingurune honetan, mendizaleen joan-etorria lepo historikoak goiko larreekin lotzen dituzten bidezidorretan kontzentratzen da, lautadako bizigunetatik urrun. Agiñaga bezalako isurialdeetatik sartzeak desnibel handia gainditu behar izaten du, mendilerroko kareharrizko amildegien azpitik bihurgunez doazen kanal eta pasabideen bidez. Goialdera iritsitakoan, paisaia muino-muinozko goi-ordoki bihurtzen da, non ikusgarritasunak eta haizeak aurrera egitea baldintzatzen duten. Sektore hau, Kantauri itsasotik datozen lanoz maiz inguratua egoten da, eta lurraren irakurketa zehatza eskatzen du harkaitz-paretaren jarraitasuna eteten duten lepo desberdinak lotzeko, puntu hau ezinbesteko erreferentzia bisual bihurtuz, mazizoko sektore isolatuenetan sartu aurretik.

1064 metroko altueran kokaturik, Goizale mendi-aterpea logistika-gune gisa funtzionatzen du GR 12 edo Artzaintzaren Bidea (GR 282) bezalako ibilbide luzeko zeharkaldiak egiten dituztenentzat. Bere kokapena funtsezkoa da inguruko tontorretara igoerak antolatzeko, hala nola Eskutxira, mendilerroko punturik garaiena, edo Tologorri enblematikora, zeinaren siluetak berehalako horizontala menderatzen duen eta normalean Bide Beltza ezagunetik igotzen den. Metro gutxira dagoen iturria, eta inguruko beste ur-puntu batzuk, La Lastrilla eta Iturrigorriko iturria esaterako, gehituz gero, kokaleku honek balio estrategikoa du ihes-gune edo gau teknikoa egiteko lur karstiko batean, non ura azalean urria izaten den. GR 284, Pozolaguako Bidea edo PR-BU 51 bezalako ibilbideekin konexioak ibilbideak dibertsifikatzea ahalbidetzen du, hegoaldeko Burgosko haranak eta Arabako isurialdea lotzea erraztuz. Laguntza-base gisa duen zeregina funtsezkoa da uretako banalerroaren martxa-egunak kudeatzeko, euskal goi mendi honetako etengabeko eguraldi-esposizioaren aurrean beharrezko babesa eskainiz.